Krantenartikelen
 

"Thomas en senior" nieuw jeugdfilm project van Karst van der Meulen
"Ik weiger om kinderen kinderachtig te vinden"
De Gooi en Eemlander, 1 februari 1984

"WEIGEREN om kinderen kinderachtig te vinden", dat is het motto van de Baarnse cineast Karst van der Meulen. In twaalf jaar maakte hij zes films voor de jeugd. Zijn films worden gewaardeerd en bij het beoordelen ervan worden maatstaven aangelegd die ook voor films voor volwassenen gelden. "Martijn en de magiër", "De bende van hiernaast" en "Knokken voor twee", om de drie laatste werkstukken maar te noemen, zijn stuk voor stuk knap gemaakt.

  Onlangs is Van der Meulen begonnen aan zijn zevende project, dat de werktitel "Thomas en Senior" heeft. Het wordt een klus van een paar miljoen gulden en het is het grootste wat hij tot nu toe onder handen heeft gehad.
  "We beginnen met de opnamen op 2 juli en gaan door tot de tweede week van oktober. Dat worden dus veertien draaiweken. Dat moet wel, want het wordt een dubbelproject. Het eerste deel wordt een coproductie van de NCRV: een serie van zeven afleveringen. Het vervolg op die serie wordt een bioscoopfilm. De serie komt in het najaar van '85 op de buis en de bioscoopfilm komt drie weken later uit."

                                   
Vaag

Over het verhaal is hij wat vaag. Het wordt een soort parodie op een misdaadverhaal waarbij kinderen per ongeluk betrokken raken. Ze denken dat ze op het spoor zijn van een stel kruimeldieven, maar hebben in werkelijkheid met een groep

 gangsters van doen. De opzet moet aanleiding geven tot zeer veel uit de hand lopende dingen.
  Voor het project wordt weer een aantal beroepsacteurs ingehuurd, maar het meeste werk zal toch verzet moeten worden door jeugdige amateurtjes. Amateurtjes die nog flink wat schooluren zullen moeten verzuimen ook, want het draaischema is strak en trekt zich van het nieuwe schoolseizoen niet veel aan.
  Om ze alvast wat voor te bereiden op de grote klus zorgt Van der Meulen voor een lange aanloop waarin ze én de regisseur én elkaar kunnen leren kennen. Kortgeleden was de eerste bijeenkomst in het Overijsselse Borne.

"Het is de eerste keer dat de kinderen bij elkaar zijn. Ze weten nauwelijks iets van elkaar, ze weten niets van de film die ze te wachten staat en ze weten weinig van het werk dat ik heb gemaakt. Om elkaar te leren kennen heb ik voor een uitstapje gezorgd".
  Een tijdje in de auto, een film zien om te bekijken wat hun voorgangers ervan maakten, ergens eten, laat terug. Een compleet dagje uit".

  Tot juli zullen Karin (11), Nathalie (13), Regnar (12), Martijn (12) en Pascal (13) wekelijks bijeenkomen om met elkaar en met Van der Meulen te praten. De ontwikkeling van het scenario zal van die gesprekken afhangen. "Ik heb het raamwerk van de verhalen klaar, maar er is veel ruimte voor veranderingen. Daarom vertel ik er nog niet veel over. De ervaring heeft me geleerd dat kinderen het beste zijn als ze een rol hebben die bij
ze past. En je kunt ze testen

wat je wilt, maar daar kom je toch pas achter als je weken lang regelmatig met ze optrekt. Een kind dat je aanvankelijk de grootste rol wilt laten spelen kan bij nader inzien het best op zijn plaats blijken in een kleinere rol, een ander is soms ineens veel beter dan je verwacht had. Als je met dit soort verrassingen geen rekening houdt dan breng je jezelf en je project in moeilijkheden".

"Ik heb vierduizend kinderen bekeken. Meestal klasgewijs. Na overleg met de schoolhoofden ga ik in een klas zitten, het liefst bij handarbeid of zoiets. Als ik in een jongen of meisje iets zie, dan bel ik de ouders.

Zonder dat het kind ergens van weet leg ik ze uit wat ik van plan ben. Als ze om welke reden dan ook hun kind niet in een film willen dan kunnen ze dat zeggen zonder dat hun zoon of dochter begint te jengelen. Een stuk of honderd kinderen komt daarom in groepen bijeen in mijn studio in Baarn. We doen daar wat spelletjes en ik kijk hoe ze reageren".

                             "A-team"

  De vijf kinderen die de selectie hebben overleefd noemt Van der Meulen "het A-team" niet om hun krijgshaftigheid, maar omdat ze allemaal een A in hun naam hebben."De vijf zijn bezig een team te worden middels spelletjes tussen de bioscoopstoelen, terwijl we praten. Dat duurt even en dat vinden kinderen niet leuk".

  "Wel goed voor ze", zegt Van der Meulen. "Kunnen ze wennen aan wachten. Daar krijgen ze in de zomer nog veel mee te maken".
   

  In de loop der jaren heeft Van der Meulen geleerd hoe je met kinderen moet omspringen, hoe je de duizend en één wetten moet hanteren die gelden als er met kinderen gewerkt moet worden en hoe je resultaten krijgt als je beroepsacteurs en kinderen samen laat spelen.

  Ook in het buitenland is zijn naam bekend. Zijn tv-serie "De Zevensprong" gaat naar Duitsland en Italië.

Al zijn films zijn verkocht aan de Duitse tv, zijn te zien in een groot aantal Oosteuropese landen, in België en in Australië. "De bende van hiernaast" loopt in Cuba en Israël.
  In zijn Baarnse studio is Van der Meulen aan het werk voor de tv-versie van "Knokken voor twee" die uitgezonden zal worden door de NCRV, aan de nasynchronisatie vaan een BBC-tv-serie die de VARA zal uitzenden en aan het Thomas-project, waaraan ook Van der Meulens vaste scenarioschrijver Piet Geelhoed meewerkt. Het zijn de bezigheden van een man die voor jeugdfilms gekozen heeft en zich daar goed bij voelt.

  "Veel regisseurs zien jeugdfilms hooguit als een opstapje naar het grotere werk. Dat is bij mij niet zo. Als je bij ons op de set kijkt dan zie je geen verschil met de manier van werken aan een film voor volwassenen. Wij nemen de jeugd serieus en dat hoor je aan de films te kunnen zien".

 


Karst van der Meulen met zijn "A-team".

Hetzelfde artikel verscheen in Tubantia eind februari 1984 en in N.Z.C. van 3 maart 1984 (ingekorte versie).


'Thomas en senior' van Karst van der Meulen
Soest opnieuw decor voor filmopnamen
Amersfoortse Courant, 27 februari 1984

   Gedeelten van Soest zullen waarschijnlijk als decor dienen voor een zevendelige televisieserie die door de cineast Karst van der Meulen in coproduktie met de NCRV gemaakt wordt. Het projekt heeft als werktitel 'Thomas en Senior' en zal uit twee delen bestaan. Allereerst de serie van zeven afleveringen op de televisie en ten tweede als vervolg op de serie een bioscoopfilm. De serie komt in het najaar van 1985 op de buis en de bioscoopfilm komt drie weken later uit.

   Karst van der Meulen, die een eigen studio in Baarn heeft, is de maker van een groot aantal producties die op zijn naam staan. Zo is hij de maker van 'Martijn en de magiër', 'De bende van hiernaast', 'Circus op stelten' en 'De Zevensprong'. De laatste was ook een televisieserie en gaat thans naar Duitsland en Italië om daar vertoond te worden. Ook andere landen hebben werken van Karst van der Meulen uitgezonden, zoals België, Australië, Cuba, Israël en
een aantal Oost-Europese

 landen.
   Over het verhaal is Karst van der Meulen nog wat vaag. Het wordt een soort parodie op de krimi; een misdaadverhaal waarbij kinderen per ongeluk betrokken raken. Ze denken dat ze op het spoor zijn van een stel kruimeldieven, maar hebben in werkelijkheid met een groep gangsters van doen. De opzet moet aanleiding geven tot zeer veel uit de hand lopende dingen. Voor het project wordt weer, net als bij andere films, een aantal beroepsacteurs ingehuurd, maar het meeste werk zal toch verzet worden door jeugdige amateurtjes. Amateurtjes, die nog flink wat schooluren zullen moeten verzuimen ook, want het draaiboek is strak en trekt zich van het nieuwe schoolseizoen niets aan.
   De opnamen beginnen op 2 juli en gaan door tot de tweede week van oktober.
   Vorige week kwamen vijf hoofdrolspelers voor het eerst in het Twentse Borne bijeen, om elkaar beter te leren kennen. Dit soort bijeenkomsten wordt gehouden door de regisseur om elkaar beter te leren kennen,
zodat de opnamen makkelijker lopen.


   Het is de bedoeling dat wekelijks dergelijke bijeenkomsten worden georganiseerd. Karst van der Meulen noemt de vijf kinderen die de lange selectie hebben overleefd zijn A-team, niet om hun krijgshaftigheid, maar omdat ze allen een 'A' in hun naam hebben. De vijf zijn: Karin (11 jaar), Nathalie (13), Regnar (12), Martijn (12) en Pascal (13).
   In het verleden heeft Soest ook al als decor gediend voor een speelfilm van Karst van der Meulen. De historische Kerkebuurt en met name de toren kwam voor in de speelfilm "De vliegende autobus".
   De makers van de televisieserie denken voor hun opnamen met name aan de Soester Duinen, maar ook de Vlasakkers staan op hun programma. Ook wordt in Soest gezocht naar een soort kinderboerderij, een manege en een restaurant. Zoals gewoonlijk bij dergelijke films kijken de makers bij de plaatselijke bevolking ook uit naar figuranten die passen in de serie, zoals bijvoorbeeld toneelverenigingen en groepen bij de in de film voorkomende akties betrokken kunnen worden.


  Karst van der Meulen, maker van tal van succesvolle jeugdfilms en televisieseries, die in Soest gedeelten opneemt voor zijn nieuwe film 'Thomas en Senior'

Hetzelfde artikel met de kop "Soest opnieuw decor voor filmopnamen" verscheen in De Koerier (lokale Soester krant) op woensdag 14 maart 1984.


Onderstaande advertenties verschenen in lokale kranten in mei 1984.

 

- Op de advertentie van de filmfiguratie kwamen destijds zo'n 200 personen af.


Kruising Steenhoffstraat/Dalweg van de baan
Klaarwaterweg decor
voor jeugd(film)serie
Onbekende krant, juni 1984

SOEST/BAARN - De opnamen voor de jeugdserie en -film "Thomas en Senior" die gepland waren op de kruising Steenhoffstraat/Dalweg/Kerkplein gaan definitief niet door. De gemeente en de politie hadden nogal wat bezwaren tegen die plek, vanwege het drukke verkeer. Daarom is de keuze nu gevallen op de kruising van de Klaarwaterweg, de Gerrit van der Veenstraat en De Akkeren.

De buitenopnamen op dit kruispunt worden gemaakt op dinsdag 24 juli. De gehele ochtend zal een ploeg van Castor Films uit Baarn daar bezig zijn. Gedurende die activiteiten zal het verkeer worden omgeleid. Eind augustus is de filmploeg weer in Soest. Dan worden in de
omgeving van de Den Blieklaan beelden gemaakt.
"Thomas en Senior", een produktie van Castor Films, staat onder regie van Karst van der Meulen. Twee weken geleden is men begonnen met de binnen-opnamen. Al het filmwerk moet resulteren in een zevendelige serie en een bioscoopfilm van anderhalf uur. De serie wordt volgend jaar uitgezonden door de NCRV. Deze omroep heeft ook de serie Schoppen Troef op het scherm gebracht, die eveneens voor een belangrijk deel in Soest is opgenomen.
Het verhaal dat door regisseur Van der Meulen zelf is bedacht moet medio oktober zijn vereeuwigd, zo luiden de plannen. Waar de binnen-opnamen plaatsvinden wordt gedeeltelijk geheim gehouden om geen publiek te trekken. Wat Baarn
betreft is wel bekend dat er wordt gefilmd in restaurant De Prom, ziekenhuis Maarschalksbos en het Baarnsch Lyceum.
De serie heeft "Thomas en Senior" en de speelfilm krijgt de titel "Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend" mee. Het is het zevende bioscoopprodukt van Karst van der Meulen.

Thomas is een jongen van twaalf jaar en Senior is een oudere man, gespeeld door Lex Goudsmit. Beiden komen elkaar toevallig tegen en beleven de meest bizarre avonturen. Andere medespelenden zijn: Joost Prinsen, Jan Simon Minkema, Carol van Herwijnen, Georgette Hagendoorn, Toon Agterberg, Henk van Ulsen en Cor van Rijn.

Nieuwe produktie van Castor Films
Soest en Baarn achtergrond
voor speelfilm en TV-serie
Gooi- en Eemlander, woensdag 27 juni 1984

(Van onze verslaggever Jan Wondergem)

BAARN, SOEST - Onder leiding van regisseur Karst van der Meulen start Castor Films maandag in Soest met de opnames van "Thomas en Senior". De produktie bestaat uit een zeven-delige televisieserie en een bioscoopfilm van anderhalf uur. De serie zal volgend jaar oktober/november door de NCRV worden uitgezonden. De speelfilm verschijnt met de kerstdagen in de bioscopen. Het Baarnse bedrijf maakt de films in samenwerking met de NCRV. Van der Meulen, die het verhaal zelf heeft bedacht, schat dat de opnames drie-en-halve maand zullen duren.

Over de locaties in Soest is nog niet alles even duidelijk. De opnames binnen zijn wel bekend, maar de plaats wordt geheim gehouden om een stormloop van het publiek te vermijden. Als buitenlocatie was aanvankelijk het kruispunt Steenhoffstraat, Dalweg, Korte Kerkstraat gekozen, maar daartegen had de

gemeente Soest grote bezwaren. Dit in verband met de regeling van het verkeer. In Baarn worden opnamen gemaakt in ziekenhuis Maarschalksbos, het Baarnsch Lyceum en restaurant De Prom.

Lex Goudsmit

Karst van der Meulen is de bekendste regisseur in Nederland op het gebied van jeugdfilms. Zijn laatste produktie had de titel "Knokken voor twee". De serie "Thomas en Senior" en de speelfilm "Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend" wordt Van der Meulens zevende film. Senior zal worden gespeeld door Lex Goudsmit.
Behalve de hoofdrolspeler staan onder andere Henk van Ulsen, Cor van Rijn en Joost Prinsen op de castlist, zoals men dat in de filmwereld noemt.

"De produktie is een komedie, een parodie op een misdaadverhaal", zegt Karst van der Meulen. "In de serie zijn de situaties voortdurend anders dan de kijker verwacht. De wegen van Thomas (een
jongen van twaalf jaar, red.) en

Senior kruisen elkaar toevallig en ze geraken in een vreemd avontuur. Daarbij speelt de goudschat van een farao een belangrijke rol en dat leidt tot de meest bizarre situaties".

"In de speelfilm worden Thomas en Senior op een vreemde manier betrokken bij de nalatenschap van een zeerover", gaat Van der Meulen verder. "Meer wil ik er eigenlijk niet over vertellen, want anders zou ik de pointe verklappen. De speelfilm, die in afwisseling met de serie wordt gemaakt, sluit aan op de serie. Het wil overigens niet zeggen, dat men deze moet hebben bekeken om de speelfilm afdoende te kunnen begrijpen."

De gebeurtenissen spelen zich in deze tijd af en het thema rust op twee pijlers. Van der Meulen weer:"De eerste is: als je in nood zit, moet je op je vrienden kunnen rekenen. En de tweede: als er ergens een graantje kan worden meegepikt, valt de commercie keihard over je heen."


Opnamen voor film
en TV-jeugdserie

Amersfoortse Courant, 18 juli 1984

  SOEST - De opnamen voor de film en de televisie-jeugdserie "Thomas en Senior en de grote goudroof" zijn gisteren in Soest voortgezet bij een supermarkt aan de Van Weedestraat. Er was veel publiek, die in de hoofdrollen onder anderen Lex Goudsmit, Joost Prinsen en Karel van Herwijnen zagen. Film en t.v.- serie worden gemaakt in co-produktie van de NCRV en Castor Films in Baarn. Regisseur is Karst van der Meulen, die zich heeft toegelegd op het maken van jeugdfilms.

  De scene van gisteren ging over een winkeldiefstal. Een vrouw wordt betrapt terwijl ze zonder betalen de winkel wilde verlaten. De chef gaat haar achterna, gevolgd door winkelend publiek.

De winkeldievegge weet echter te ontkomen op een bromfiets die voor de zaak gestald staat. Op die plaats staat ook Thomas, die wordt aangezien voor een medeplichtige. Hoewel hij er niets mee te maken heeft, schrikt hij van de groep mensen die dreigend op hem afkomt en neemt de benen. Daardoor wordt de verdenking tegen hem nog groter. Er komen twee politie-agenten aan te pas en uiteindelijk komt toch alles weer op z'n pootjes terecht.

Op kruispunt

   In verband met de opnamen is op dinsdag 24 juli het kruispunt Klaarwaterweg-Gerrit van de Veenstraat-De Akkeren voor alle verkeer afgesloten van negen uur 's morgens tot twee uur 's middags. Het verkeer uit de wijk wordt dan omgeleid.  


Castor-film maakte opnamen 
in Rabo-Bank Baarn
Baarnsche Courant, woensdag 25 juli 1984


De Rabo-Bank Baarn "bezet" door een filmploeg. (foto: Jaap Roskam)

Ook na sluitingstijd maandag j.l. bleef er volop aktiviteit in het hoofdkantoor van de RABO-Bank aan de Eemnesserweg. Alleen waren het toen geen gewone klanten voor de bank, maar zo´n 20 medewerkers van Castor-film - het aan de Nw. Baarnstraat gevestigde filmbedrijf van onze plaatsgenoot Karst v.d. Meulen - die voor de opname van enkele scènes in het gebouw neerstreken. Enkele scènes, maar daar bleken uren in te gaan zitten.

Op 3 juli j.l. is deze maatschappij - twee jaren na het succesvolle "Knokken voor twee" - met de opnamen van "Thomas en Senior en de grote goudroof" begonnen. Half oktober a.s. hoopt men er mee gereed te zijn. Het wordt een 7-delige TV-serie voor de NCRV, welke in oktober/november 1985 op de beeldbuis komt. Rond Kerstmis 1985 verschijnt er tevens een film in de bioscopen, die met de zelfde hoofdrolspelers maar met een nieuw avontuur zal worden gemaakt.

 
Uit Baarn werkt ook toneelvereniging "Oosterhei" van Arie Luikinga als figuranten (samen met een groep uit Huizen) aan deze opnamen mee. In het verhaal speelt een jeugdclub een grote rol en ook daarin is Baarn vertegenwoordigd. Een van dit vijftal kwam maandag trouwens in de RABO-Bank Baarn in aktie.

Om een tipje van de sluier op te lichten: deze jongen bezit - uiteraard alleen in het verhaal - een zeer modern apparaatje, waarmee hij alle sloten open kan maken omdat hij circuits en welke electronica danook door een druk op de knop spelenderwijs kan doorbreken.

Zijn vader (gespeeld door Eric Meier) werkt op de bank een neemt hem een keer mee voor een bezichtiging. Die scènes waren maandag in de RABO-Bank aan de beurt en de konsternatie van de kluisbeheerder was uiteraard groot, toen die veilige kluisdeuren voor Thomas zo maar openzwaaiden!

De werkelijkheid is gelukkig wel even anders, verzekerde directeur Erftemeijer ons.

Meer stilstaan dan hollen op Vlasakkerweg
Filmopnamen in Soest voor jeugdserie NCRV
Gooi- en Eemlander, donderdag 26 juli 1984

  SOEST – “Ben ik nu eigenlijk in beeld”? vraagt een goedlachse dame op een rijwiel aan een medewerker van de Baarnse filmproduktiemaatschappij Castor. Ze snelt met haar fiets over een nep-zebrapad aan de Gerrit van der Veenstraat. “Ja, mevrouw, u staat er prima op”, zegt de man enigszins vermoeid. “Daar heb ik nu altijd van gedroomd”, gaat de dame met het zonnige humeur verder.

  Castor films was gisteren actief in Soest. Er werden, evenals eergisteren, filmopnamen gemaakt voor de NCRV-serie “Thomas en senior”. Naast de zevendelige serie, die op de buis wordt gebracht, wordt er ook nog een bioscoopfilm van anderhalf uur gemaakt, genaamd: “Thomas en senior op het spoor van brute Berend”. In oktober moet het allemaal klaar zijn. Het verhaal handelt over een oudere man, gespeeld door Lex Goudsmit, die samen met zijn jongere vriend Thomas een aantal spannende gebeurtenissen meemaakt.

  De spanning was gisteren even te zoeken. Want, dat er tussen het uiteindelijke resultaat op de buis en de daadwerkelijke opnamen nog een wereld apart zit, konden enkelen tientallen belangstellenden zien, die naar de filmlokatie waren getogen. Deze was aan de Vlasakkerweg en Gerrit van de Veenstraat. Aanvankelijk had de filmploeg op de Steenhoffstraat willen filmen, maar daarvoor werd geen

toestemming afgegeven vanwege de drukke verkeerscirculatie. Daar was aan de Vlasakkerweg weinig van te merken. Dat kwam ook, doordat de politie de wegen rondom het kruispunt had afgezet. Af en toe zag een mopperende buurtbewoner kans om met fiets of bromfiets langs de camera te snorren. Maar daar bleef het ook bij.

                                                         Voertuigen

  Terug naar de opnamen van gisteren. Om negen uur in de ochtend biedt de lokatie nog een verlaten indruk. De zon heeft de straat in een warm en helder schijnsel gezet. De medewerkers lopen af en aan. Er wordt druk getelefoneerd en gesleuteld aan auto’s. De voertuigen spelen een niet onbelangrijke rol. Want er moet over een gefingeerde voetgangersoversteekplaats worden gelopen en gereden. De club omstanders, die met het verstrijken van de minuten groeit, denkt echter iets anders. Aangenomen wordt, dat er binnen de kortste keren een crash tussen twee voertuigen moet worden opgenomen. Het voorplezier is dan ook aanwezig. Want een ongelukje op z’n tijd, waarbij geen slachtoffers vallen, is nooit weg.
  Het blijkt allemaal tegen te vallen. Ondanks de vele medewerkers van het filmbedrijf, die zijn ingezet, is er weinig actie. Twee kinderen moeten over de niet van echt te onderscheiden zebra heenlopen, terwijl een auto er nog snel voorlangs moet. Tot zevenmaal toe laat de regisseur spelers en figuranten opdraven om het shotje te maken. Dan blijkt hij pas tevreden.
  De medewerkers van het filmbedrijf hebben zich er al op ingesteld. De stemming is gemoedelijk en de sfeer is prima.

De laatste moppen worden uitgewisseld en er worden koppen koffie aangesleept. Alleen bij het sein “actie” kijkt een ieder serieus. De buurt loert ondertussen mee. Vanuit een woning naast de locatie kijkt een dame minuten lang toe. “Als het een beetje tegenzit dan staat zij er ook op”, moppert de cameraman.
  De geluidstechnicus is ook niet helemaal tevreden. Iedere keer kijkt hij bedenkelijk naar de aanwezigen. “Altijd maar die mensen, waarom gaan ze niet gewoon in de zon zitten”, vraagt hij zich af. Maar ja, er wordt niet iedere dag een gedeelte van een speelfilm opgenomen in Soest. Dus maken de toeschouwers dankbaar gebruik van de mogelijkheid om eens te kijken in de keuken van het filmbedrijf.

                                
                               Reacties

  Erg enthousiast zijn de reacties niet. “Ze zitten meer op hun achterste dan dat ze werken”, weet een oudere man te vertellen. “Dat hoort bij het vak”, meent een buurvrouw. De medewerkers storen zich niet aan de opmerking. Met grote inzet maken ze hun minuten vol.
  Het is de bedoeling dat de ploeg in augustus opnieuw in Soest komt om nog wat opnamen te maken. Dat zal dan aan de Den Blieklaan gebeuren. Verder staan er nog opnamen te gebeuren in ziekenhuis Maarschalksbos en De Prom in Baarn en op andere niet nader aangeduide locaties. Want daar wil de regisseur, Karst van der Meulen, die zelf het verhaal schreef, geen publiek zien. In Thomas en senior worden rollen gespeeld door Lex Goudsmit, Joost Prinsen, Jan Simon Minkema, Henk van Ulsen, Cor van Rijn en nog een aantal andere bekende toneelspelers en toneelspeelsters.


Enkele tientallen belangstellenden kwamen gistermorgen een kijkje
nemen op het kruispunt G. van der Veenstraat, Vlasakkerweg, waar opnamen werden gemaakt voor een jeugdserie en een bioscoopfilm (foto: Stevens)


Karst van der Meulen filmt in Baarn
Baarnsche Courant, 20 augustus 1984



Menig Baarnaar zal de afgelopen dagen gekonstateerd hebben dat men voor hotel De Promenade en in de direkte omgeving van dit hotel druk bezig was met het maken van filmopnamen. Menigeen zal even stil zijn blijven staan om te zien hoe dat feitelijk in werking gaat. Het betrof hier overigens filmopnamen van de in Baarn woonachtige filmregisseur Karst van de Meulen. Castor Film, zoals de maatschappij van van de Meulen heet, is namelijk bezig met de jeugdfilm "Thomas en Senior en de grote geldroof". In juli van dit jaar werden al opnamen voor deze film in het hoofdkantoor van de Rabo-bank aan de Eemnesserweg gemaakt. Het afgelopen weekeinde moesten er buiten-opnamen worden vervaardigd. Ook nu weer bleken enkele kleine scenes soms uren te kosten. De film "Thomas en Senior ..." wordt overigens in zeven delen uitgezonden bij de NCRV. Dat zal gebeuren in oktober/november van het volgend jaar, terwijl rond Kerstmis ´85 er tevens een film in de bioscopen zal verschijnen met dezelfde hoofdrolspelers maar met een nieuw avontuur.


Opnamen spannende jeugdserie
Haarlems Dagblad, 12 september 1984


De felle lampen voor de schouwburg, die gisteren werden gebruikt voor filmopnamen, trokken gistermiddag sterk de aandacht. Er waren dan ook heel wat voorbijgangers die even een kijkje kwamen nemen bij deze opnamen voor de zevendelige NCRV-serie voor de jeugd, Thomas en Senior, die eind volgend jaar zal worden uitgezonden. Hoofdrolspelers in deze serie zijn Lex Goudsmit en Bart Steenbeek. Zij komen in deze spannende jeugdserie een bende op het spoor die een schat uit het graf van een farao wil stelen.


Karst van der Meulen en de speelfilms voor de jeugd
'Ik acht mijn publiek te hoog om
het aan de commercie te verraden'

Trouw, maandag 1 oktober 1984.


door Afra Botman

Fietsers op het bosbad kijken verbaasd op als ze op hun weg Georgette Hagedoorn treffen, die Lex Goudsmit met een pistool onder schot houdt. Dat
het hier om een opname voor een speelfilm gaat, maken de camera en grote lampen meteen duidelijk. Volwassenen fietsen dan snel door, kinderen blijven hangen.
Ze worden niet weggestuurd de filmploeg is aan rondrennend grut gewend. In de film die wordt opgenomen, “Thomas en Senior” het nieuwste product
van Karst van der Meulen, zijn de voornaamste acteurs twaalf en dertien jaar oud.
Op de drukste dagen zijn er zo’n dertig jeugdige acteurs op de set.

Deze weken worden de laatste scènes opgenomen, volgend najaar wordt de film vertoond.
Eerst op de televisie, in een zevendelige serie bij de NCRV.
Het vervolgverhaal, met ongeveer dezelfde acteurs, komt in december in de bioscopen. De televisieserie moet op die manier de promotie voor de filmversie verzorgen.

“Thomas en Senior’ is de zevendejeugdfilm van Karst van der Meulen. De afgelopen weken zond de Vara televisie drie oudere films van zijn hand uit. ‘Martijn en de Magier’, ‘Peter en de Vliegende Autobus’ en Oom Ferdinand en de Toverdrank’.

De films van Karst van der Meulen zijn geliefd bij kinderen en de filmcritici. Maar het meeste succes hebben zijn films in het buitenland. Op de festivals in Moskou, Italië, India en nog een heleboel landen sleepte hij prijzen
in de wacht. In India en Moskou zitten grote theaters vol met kinderen die smullen van de avonturen van de Nederlandse acteurs en acteurtjes.

,,Ik heb in Calcutta en in Moskou in gigantische zalen gezeten, waar mijn films voor een paar duizend kinderen, met een totaal andere cultuur en achtergrond, werden vertoond. En ze reageerden op dezelfde situaties precies als Nederlandse kinderen: Als het spannend is kun je een speld horen vallen, als het gek is breken ze de zaal af. Dat  geeft een raar gevoel, dat ze aan de andere kant van de wereld dingen herkennen,
waarvan je hoopt dat ze er iets aan hebben.

Trots

De jeugdfilm wordt in het buitenland vaak veel serieuzer genomen dan in Nederland in het Oostblok bij voorbeeld zijn er grote festivals voor kinderfilms. Van der Meulen: Daar is de opvoeding een staatsaangelegenheid. De staat financiert de films, waardoor het mogelijk is er heel wat per jaar te maken.
Als ze dan toch nog mijn werk aankopen, geeft dat wel een trots gevoel.

De films van Van der Meulen krijgen in Nederland geen fractie van de ophef die over
Kassuccessen als ‘Schatjes’ en Ciske de Rat werd gemaakt.
Commercie is dan ook niet het eerste doel waar Karst van der Meulen op mikt.

Ik acht mijn publiek te hoog om het te verraden aan de commercie. Kinderfilms zijn heel moeilijk te financieren als je je niet aan de commercie wilt binden. Gemiddeld kost
een film een miljoen. Voor een gedeelte betaal ik dat zelf, het Productiefonds, een fonds van de overheid en het Bioscoopbedrijf, betaalt ook een groot deel. De bioscopen gaan ervan uit dat het goed is kinderen te lerennaar de bioscoop te gaan. ‘Knokken voor Twee’ en deze film, Thomas en Senior’ worden medegefinancierd door de NCRV.

De NCRV begint deze week met de jeugdserie “ Knokken voor Twee’. De gelijknamige speelfilm Ging twee jaar geleden in première in de bioscoop. Helemaal hetzelfde las de speelfilm is de televisieserie niet: ,,Een televisieserie moetje anders opbouwen. Ieder deel, dat 25 minuten duurt, moet in een climax eindigen en in het volgende deel moet je daar weer op terugkomen.’’

Taalgebruik

Van de Meulen heeft plannen om iets voor abonnee-tv te gaan maken. ,, Maar alleen op mijn voorwaarden. De samenwerking met de omroepen, en met de NCRV zeker, gaat erg goed. Maar zelfs daar zijn dingen, waar ik het wel moeilijk mee heb. Het taalgebruik bijvoorbeeld.
Kinderen hebben een direct en krachtig taalgebruik. Dan kun je ze in een film geen potjandoppie laten zeggen, dat gelooft het publiek niet. Dat geldt overigens niet alleen voor de NCRV hoor, ook de VARA wilde geen woorden als
‘lul’ en ‘klootzak’. Ik heb taalgebruik van ‘Knokken voor Twee’ voor de televisie aangepast. Zij krijgen de brieven he. Pa of moe zegt tegen de kinderen: dat woord mag niet en even later wordt het op tv gezegd. Maar ja , ga eens op een Schoolplein luisteren. Dan hoor je nog wel erger.’’

Waarom is Karst van der Meulen (35) zo geïnteresseerd in kinderen en het maken van jeugdfilms? ,, Dat begon al heel Vroeg. Ik was altijd bezig met optreden. Verkleedpartijen bij mijn oma, poppenkast spelen, ik heb zelfs een diploma goochelen gehaald. Ik was stapelgek op circus. Ik wilde naar de toneelschool, tot mijn moeder op een dag thuis kwam van de kapper met een krantenbericht: filmacademie groeit naar volwassenheid. Toen wist ik het. Ik kocht een filmcameraatje en een tankje om de films te ontwikkelen.

Daar kwam nog een belangrijke factor bij. Toen ik vijftien was namen mijn ouders een belangrijke stap in hun leven en begonnen een tehuis voor voogdij kinderen. Ik had ineens 21 broertjes en zusjes. Die kinderen hadden het niet gemakkelijk
Gehad en reageerden dat nogal eens af. Ik begreep dat niet en mijn ouders legden me dan uit wat er met ze gebeurd was. Ik kreeg meer te horen van extreme situaties van kinderen dan, achteraf gezien, misschien goed voor me was.

Op de filmacademie schreef ik een scenariootje over een
situatie, waarin een moeder haar
kind opzoekt in een tehuis. Dat onderwerp werd toen nog niet zoveel behandeld, het was 1969 ver voor films als ‘ Kramer versus Kramer’. Mijn leraar Anton Koolhaas was erg geïnteresseerd en heeft gezorgd dat de film in productie ging. Dat was mijn eerste, ik was toen 19 jaar.

Echtscheiding

Hoe meer Van der Meulen met kinderen ging werken, hoe groter zijn belangstelling voor hun wereld werd. Knokken voor Twee bijvoorbeeld gaat over kinderen die met echtscheiding van hun ouders te maken krijgen. ,,Ik merkte bij de kinderen waar ik mee werkte, angst en belangstelling voor dat onderwerp op.’’ Tot nu toe heeft hij maar een keer het filmverhaal op een boek gebaseerd, dat was de televisieserie ‘ De Zevensprong’,
die hij voor de AVRO maakte. In veel kinderboeken worden grote wereldproblemen behandeld. Ik vindt dat niet
geschikt voor een film.

Het verhaal en de dialogen voor de films schrijft Van der Meulen samen met Piet Geelhoed. Als een verhaal vorm begint te krijgen, gaat hij op zoek naar de acteurs. ,,Dan ga ik alle scholen in ’t Gooi af. In een paar maanden tijd zie ik vierduizend kinderen en een half jaar voor we beginnen te draaien, weet ik wie ik hebben wil. Tot de zomervakantie ben ik dan bezig met die kinderen, om ze laten wennen aan het medium en aan elkaar. Dan maken we hier videofilmpjes, hoorspelletjes.

Kinderen die schrijven dat ze auditie willen doen, vinden bij Van der Meulen geen gehoor.
Wat er met Danny de Munck, het kindersterretje uit Ciske de Rat, is gebeurd, gunt hij geen van zijn kinderen. ,,Al is het met hem anders. Danny de Munck wilde zelf, die wil doorgaan in dat vak. Ik vraag me af of het goed is om aan de top te beginnen. Dan kun je alleen nog maar naar beneden. Ik hou de kinderen ook zoveel mogelijk buiten de publiciteit rond mijn films.
Niemand krijgt ooit hun adres en met de ouders heb ik een schriftelijke overeenkomst, dat ik toestemming moet geven
voor een interview of reclamespot. En die geef ik niet.’’

Privé-leraar

Op de filmset van ‘Thomas en Senior’ is een caravan ingericht voor de twee hoofdrolspelers, Bart Steenbeek (13) en Karin van Ee (12). Op de dagen dat zij bij de opnamen zijn, maken ze tussendoor huiswerk onder leiding van een privé-leraar. Ze vinden al dat gedoe ‘ best wel leuk’. Of ze acteur willen worden? Karin zeker niet, Bart aarzelt wat: ,,Geen acteur, maar ik vind wat Tom (Erisman) doet, met die lichten, veel leuker.’’

Het maken van een jeugdfilm is zeker niet goedkoper dan een film met alleen volwassenen acteurs.
De wet laat niet toe, dat kinderen de hele dag werken, waardoor de opnamen langer duren. De hele kleintjes mogen maar drie uur per dag. ,,En bij
oudere kinderen zit je weer met scholen”, zegt Karst van der Meulen. Toch houdt hij zich strikt aan de voorschriften. Ik werk nu zo’n twaalf jaar met de arbeidsinspectie samen en ik heb nooit moeilijkheden gehad. Zelfs niet toen ik de aanvragen voor deze film indiende. Dat was net in de tijd dat er zoveel te doen was omtrent Danny de Munck.”

Naast de kinderen, die onder zijn regie wonderlijk goed spelen, treden in de films van Van der Meulen bekende acteurs op. In ‘Knokken voor Twee’ spelen Hein Boele, Anne-Wil Blankers en Peter Bos de rollen van de volwassenen. Is het moeilijk om bekende acteurs te krijgen? In het begin was het waanzinnig moeilijk, vooral ook vanwege het budget. Naarmate ik meer films gemaakt heb, werd dat makkelijker. Ik geloof niet dat er een Nederlandse acteur is die geen rol wil spelen in mijn films.”

Jaloers

In de film ‘Thomas en Senior’ is weer een belangrijke rol weggelegd voor Lex Goudsmit. Het is mijn vijfde film met Karst. Ik ben begonnen in Ferdinand en de Toverdrank,” zegt Goudsmit. Hij is een vakman, heeft gevoel voor komedie. Ik krijg de vrije hand, dat gaat prettig, je beïnvloedt elkaar. Ik hou van film. Het is grandioos zoals hij met de kinderen omgaat, het is uniek hoe hij ze zoekt, vindt, aan elkaar laat wennen. Als volwassen acteur moet je er wel rekening mee houden, dat een kind dat echt goed is, de scène steelt.” Jaloers? ,, Ik heb er geen moeite mee, ik gun het ze.”

Voor Georgette Hagedoorn is het de eerste jeugdfilm en haar tweede speelfilm:.. Ik heb gespeeld in ‘Heb meelij Jet’. Die is gevallen als een baksteen. Het is wel wennen, in een film moet je toch anders acteren. In een film kom je niet toe aan het uitdiepen van je rol. En ik heb ook geen idee hoe ik er uitzie. Het gaat hier meer met een knipoog, zal ik maar zeggen.
Maar ik ben allang blij dat ik eindelijk eens geen oma hoef te spelen. Een baronnes die met een pistool in haar tas rond loopt, is wel even iets anders. Maar het is toch ongelooflijk hoe zo’n jongen dat toch allemaal in zijn eentje doet en organiseert. Ik bewonder hem zo diep, zoals hij met die kinderen omgaat. Als veertig kinderen tegelijk een scène moeten spelen, is er al gauw eentje die dwars ligt. Dan moet je het vaker overdoen en hij blijft zo kalm! Toch spelen kinderen heel natuurlijk, het gaat zo makkelijk. Als hij roept: ‘springen’ dan springen ze. Ik denk al gauw: ja, maar is dat wel verantwoord?”


Autocrossteam Soest
maakt z'n filmdebuut

Onbekende krant, oktober 1984

SOEST/AMERSFOORT - Het autocrossteam CTS uit Soest heeft zijn debuut gemaakt in de filmwereld. Het zorgde voor 2 standaardwagens en zes "specials". Ook de bemanning bestond uit leden van CTS. Op het terrein van de Prins-Bernhard-kazerne in Amersfoort werden opnames gemaakt door Castor filmproducties uit Baarn voor de NCRV-jeugdserie "Thomas en Senior en de grote goudroof", die volgend jaar op scherm gebracht zal worden.

Het filmteam liet niets aan het toeval over, en zorgde ervoor dat het decor van de opnames niet in het minste verschilde van een echte autocross-happening. Een rennerskwartier, een omroepbus, een jurybus, twee eetkramen en een startveld, aan alles was gedacht. Omdat een officiële wedstrijd nu eenmaal niet

gehouden mag worden zonder een brandweerwagen, was ook daar voor gezorgd.
Er hoefde slechts twee keer gestart te worden voordat de filmcrew tevreden was met dit onderdeel van de opnames. Ook werd er gefilmd tijdens de niet van echt te onderscheiden auto-race, hetgeen de filmers moesten bekopen met besmeurde kleding.
Voor het klapstuk van de dag zorgde CTS-lid Ton Plekkepoel. Omdat een speciaal stuntteam op het laatste moment niet in de gelegenheid was om een stunt te volbrengen, nam hij het initiatief over. In plaats van gebruik te maken van de door het stuntteam ingebouwde rolbars en veiligheidsriemen, stapte hij slechts in het gezelschap van zijn helm de auto in. Met een snelheid van 80 kilometer per uur reed hij op een op de kop liggende wagen af, die na de voorgeprogrammeerde botsing weer op de pootjes terecht kwam.


Soester crossteam speelt
mee in Thomas en Senior

De Gooi en Eemlander, dinsdag 2 oktober 1984.


"Zo hoort het en niet anders", verklaarde Ton Plekkepoel na afloop van zijn geslaagde
stunt.

  SOEST - Het Cross Team Soest (CTS) speelt een rol in de speelfilm annex jeugdserie Thomas en Senior, waarvoor momenteel in de regio de opnamen worden gemaakt door het Baarnse bedrijf Castor Films. Zaterdag haalde de Soesterberger Ton Plekkepoel een stunt uit waarvoor eigenlijk een Rotterdams stuntteam was uitgenodigd.
  Op een terrein achter de Prins Bernhard Kazerne in Amersfoort was een rennerskwartier ingericht, er stond een omroepbus, een jurybus, twee eetkramen en dergelijke. Alles leek net echt. Het CTS zorgde voor de wagens en de rijders. Er waren zes specials en twee standaard wagens. De Soesterbergse brandweer stelde een wagen met twee brandweerlieden beschikbaar.
  De tweede opname van de start van de namaak-wedstrijd was direct al bruikbaar. Vervolgens moest er worden gestunt. Het
speciaal aangerukte team kreeg het niet voor elkaar wat Ton Plekkepoel wel lukte. In een eigenlijk niet speciaal hiervoor geprepareerde wagen ging hij de baan op. Hij moest recht in een auto rijden die ondersteboven lag. Dat deed hij met een snelheid van zo'n tachtig kilometer per uur. De geraakte wagen draaide honderdtachtig graden en kwam weer op de wielen terecht. Vijftig meter verder kwam Plekkepoel tot stilstand. Zodra hij uit de auto was zei hij: " Zo hoort het en niet anders". De leden van het stuntteam werden plotseling niet meer waargenomen.
  De overige wedstrijdbeelden moeten ook overtuigend kunnen overkomen. Zelfs de cameramensen zaten van top tot teen onder het zand. 's Morgens om half negen begon men al en 's avonds om acht uur konden regisseur Karst van der Meulen en de zijnen hun boeltje inpakken.
  Zaterdag moet het CTS weer echt in actie komen. Dan staat een competitiecross in Garderbroek op het programma.

Jeugdfilmmaker past
goed op z'n kinderen

Algemeen Dagblad, 28 november 1984.

Karst van der Meulen wil van spelertjes geen sterren maken

door STEVEN GELDER

  SOEST - Je staat vreemd te kijken als je een zandweg even buiten Soest oploopt en ziet dat daar Georgette Hagendoorn haar collega acteur Lex Goudsmit met een pistool bedreigt. Het grauwe weer en de zachtjes druppelende regen geven het schouwspel iets lugubers.

 
Een aantal voorbijgangers blijft staan om te kijken wat er gaande is want het wemelt van de politieagenten. Gelukkig maakt de grote hoeveelheid opgestelde apparatuur, zoals lampen, camera's en microfoons, duidelijk dat het hier gaat om filmopnamen.
 


Een scène uit ze zevendelige televisieserie Thomas en sr, die Karst van der Meulen voor de NCRV opneemt. Georgette Hagendoorn houdt Lex Goudsmit onder schot.
foto's André Verheul



Regisseur Karst van
der Meulen

 
Het zijn de opnamen voor de televisieserie Thomas en Senior en de gelijktijdig te maken speelfilm Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend, de nieuwste produkten van een van de beste kinderfilmmakers van Nederland: Karst van der Meulen.

GOEDE KRITIEKEN

  Zonder al te veel concurrentie in zijn genre maakte Karst van der Meulen de afgelopen twaalf jaar zes bioscoopfilms voor en met kinderen. Hij kreeg vaak goede kritieken om het volwassen produkt dat hij maakte. Vooral in het buitenland heeft Van der Meulen succes met zijn films. Zo werd de film Knokken voor twee, die de NCRV-televisie uitzendt, bekroond in India.
  "Die prijzen zijn niet zo belangrijk", zegt Karst van der Meulen. "Ik heb in Calcutta en Moskou in grote zalen gezeten, waar mijn films voor kinderen werden vertoond. Als je ziet dat die kinderen, met een hele andere achtergrond en cultuur, op dezelfde situaties reageren als de Nederlandse jongeren, dan geeft dat een raar gevoel. Dat ze aan de andere kant van de wereld zaken herkennen, waarvan je hoopt dat ze er iets aan hebben of mee doen".

MOEILIJKER

Toch wordt het voor Karst van der Meulen steeds moeilijker om jeugdfilms te maken. Financieel is
het bijna niet haalbaar meer. Vandaar dat de cineast heeft gekozen voor het gelijktijdig maken van een serie en een film. Zo kan hij op dezelfde lokaties met bijna dezelfde acteurs goedkoper werken.
  Volgend najaar is de zevendelige serie die nu wordt opgenomen bij de NCRV-televisie te zien. Het vervolgverhaal komt pas in december volgend jaar in de bioscopen.
  "Het verhaal is een parodie op een crime story, vrij hard en met veel actie", legt de maker uit. "De laatste jaren kreeg ik het stempel van de man die in zijn films problemen wilde aanpakken. Ik weet alleen niet of ik daarmee de kinderen de bioscoop in krijg. Ik wilde ook niet in die hoek blijven zitten, ik wilde wel iets luchtigers maken".
  Hoewel Van der Meulen beweert dat er voor hem geen verschil bestaat tussen een kinderfilm of een film voor volwassenen, geeft hij toe dat je wel anders moet werken.
  "In een vroeg stadium ga ik een aantal scholen af op zoek naar kinderen, die géén acteur willen worden. Kinderen die schrijven dat ze auditie willen doen, krijgen bij mij meestal geen gehoor. Ik wil niet verantwoordelijk zijn voor de filmcarrière van zo'n kind en ik zal ook niemand in die richting stimuleren. Ik wil perse geen sterretjes maken.
  "Voor Danny de Munk vind ik het ook heel triest. Nu geniet hij er nog van, maar wat wordt het later? Misschien wordt hij wel de grootste acteur van Nederland, maar dan denk ik toch dat je anders moet beginnen. Hij is meteen aan de top begonnen en
dan kun je alleen nog maar naar beneden. Ik houd de kinderen ook zo veel mogelijk buiten de publiciteit rond mijn films.
  "Kinderen zijn heel gevoelig voor dingen die tijdens de opnamen gebeuren. Dat is ook de reden waarom ik vanuit een spelletjessituatie werk. Een kind speelt het beste als hij niet speelt. Ik vertel van tevoren nooit hoe ze moeten spelen want dan is het niet nieuw meer".
  Van der Meulen staat ook bij de Arbeidsinspectie bekend om zijn zorgvuldige manier van omspringen met jeugdige acteurs. Op de filmset staat de kinderen een eigen caravan ter beschikking. Daar wordt tussen de opnamen door huiswerk gemaakt onder leiding van een privé-onderwijzer.
  Het zijn echter niet alleen de kinderen die gebruik maken van de caravan. Ook Lex Goudsmit - hij speelt de rol van Senior - zit die middag, als hij even niets te doen heeft, rustig een boek te lezen en naar muziek te luisteren.

PRETTIG

  "Als professionele acteur moet je vaak op je tenen gaan staan om met kinderen te kunnen spelen. Ze stelen heel gemakkelijk de show als ze een beetje aardig spelen. Dit is mijn vijfde film met Karst. Het is met hem heel prettig werken omdat ik de vrije hand krijg. Daardoor beïnvloed je elkaar ook weer. Het is ook grandioos zoals hij met kinderen omgaat, ze bij elkaar zoekt en ze aan elkaar laat wennen".

  Voor Georgette Hagendoorn is het meespelen in een kinderfilm
een hele nieuwe belevenis. Zij speelt in de tv-serie een barones die zich bezighoudt met dieren, maar ook met pistolen rondloopt. In de bioscoopfilm speelt ze echter niet mee.
  "Ik vind het heel leuk om mee te doen, maar je zou dan eigenlijk 's avonds niets te doen moeten hebben. Nu moet ik na de opnamen naar huis om op tijd te zijn voor de voorstelling van Evenaar waar ik ook in mee speel. En 's ochtends moet je weer vroeg op voor de opnamen van Thomas en Senior. Hoe Karst het volhoudt begrijp ik niet. Hij moet van ijzer zijn.
  "Nee hoor ik blijf toneelspelen. Als je dat meer dan 54 jaar hebt gedaan, laat je dat niet zo makkelijk meer vallen. Na die tomatengooierij in de jaren zestig, mag er tegenwoordig gelukkig weer gewoon gespeeld worden. De mensen die komen kijken willen een traan wegpinken, emoties doormaken en dat mag weer.

HEERLIJK

"Als je met kinderen werkt, moet je het vertrouwen van hen hebben," vertelt de actrice. Is dat eenmaal zo, dat heb je een heerlijke tijd met hen. Het is wel zo dat kinderen je heel hard de waarheid kunnen zeggen. Maar ook al leven we in een moderne wereld, de kinderen zijn nog hetzelfde als vroeger. Hoewel, je krijgt soms wel het idee dat ze bij hun geboorte in plaats van een luier een spandoek om krijgen. Ze moeten zich meteen manifesteren."

'Thomas en Senior op
televisie en in de bioscoop
Zeister Courant, 1 oktober 1985

    (Van onze rtv-redaktie)
  "Thomas en Senior" is de nieuwste produktie van Karst van der Meulen, die vanaf vanavond in zeven delen wordt uitgezonden. Het is voor het eerst dat deze kinderfilmmaker voor een andere vorm van produceren heeft gekozen. Omdat hij te weinig publiek trekt in de bioscoop heeft hij de film 'Thomas en Senior' zo gemaakt dat hij zowel in de bioscoop als op televisie vertoond kan worden. De eerste zeven delen komen op de televisie en in december wordt het vervolg in de bioscoop gedraaid. Niet eenvoudig volgens Karst van der Meulen: "Het bezwaar van een bioscoopfilm die tegelijk als televisieproductie wordt opgezet is dat je beide media tekort doet. Ik zocht een

vorm waarin ik dat probleem kon omzeilen en toch die noodzakelijke combinatie kon maken. Een televisieserie moet je anders opbouwen. Ieder deel, dat vijfentwintig minuten duurt, moet in een climax eindigen en in het volgende deel moet je daar weer op terugkomen."

"Thomas en Senior" is een misdaadverhaal met de twaalfjarige Thomas die per ongeluk getuige is van een winkeldiefstal. Later ontmoet hij een oude man (Senior) die ook het slachtoffer is geworden van een winkeldiefstal. Samen gaan ze op zoek naar de winkeldieven. En wat ze op die speurtocht ontdekken is heel wat ernstiger dan een winkeldiefstal.
(Nederland 1, 19.00 uur).


Misdaadkomedie "Thomas en Senior"
Bioscoopfilm en
tv-reeks bij NRCV
Onbekende krant, 1 oktober 1985

(door Dick Versteeg)

HILVERSUM - "Heel lang ben ik in mijn produkties met emoties beziggeweest. Voor deze nieuwe serie is bewust gekozen voor een lekker ontspannen misdaadkomedie, waarin de verwarring continu ten top wordt gevoerd". Karst van der Meulen, de inmiddels ook in het buitenland ontdekte cineast van de op jeugd gerichte produkties, staat aan de vooravond van een nieuw avontuur. 

De NCRV-televisie begint vandaag met de uitzending van de zevendelige serie "Thomas en Senior", een oorspronkelijk verhaal, dat Van der Meulen samen met Piet Geelhoed bedacht en ontwikkelde. Het avontuurlijke schuilt niet zozeer in die televisieserie, dan wel in de nogal curieuze combinatie met een speelfilm, die meteen na de vertoning van de serie in de bioscopen te zien zal zijn. In die speelfilm zullen weliswaar

dezelfde hoofdpersonen aan het 
werk zijn, maar het verhaal staat geheel op zichzelf en heeft de titel "Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend" meegekregen.

Karst van der Meulen: "Ik ben vreselijk benieuwd, hoe die combinatie uitpakt. In ons land is er nog geen ervaring opgedaan en voor zover we hebben kunnen nagaan, bestaat er ook in het buitenland nog niet zoiets".

Avonturen

In "Thomas en Senior" spelen Lex Goudsmit en de 13-jarige Bart Steenbeek de hoofdrollen. Het tweetal beleeft de waanzinnigste avonturen, waarbij door de makers bewust is gestreefd naar de bediening van een zo breed mogelijke leeftijdsgroep. Karst van der Meulen heeft bij de verfilming, evenals in al zijn voorgaande produkties, de opnamen laten zien aan kinderen, ook in een stadium dat er nog iets gewijzigd kon worden. De opzet van het verhaal en de wijze, waarop Goudsmit en de jeugdige Steenbeek hun rollen
invullen lijken alle elementen in
zich te dragen voor een verlangen naar meer als de serie afgelopen zal zijn.

Voor Van der Meulen staat het echter nu al vast, dat van een eventuele vervolgserie geen sprake kan zijn. "We hebben heel bewust gekozen voor een eenmalig project. De tv-serie en de bioscoopfilm en daarmee is het afgelopen. Dat heeft te maken met de verantwoordelijkheid, die ik voel ten opzichte van de kinderen waarmee ik werk. Een jongen als Bart Steenbeek heeft er niet om gevraagd een ster te worden".
De serie, die op diverse Gooise lokaties werd opgenomen, is door Tonny Eyk van muziek voorzien. Overige rollen worden onder meer vertolkt door Georgette Hagendoorn, Eric Meyer en Henk van Ulsen (Nederland 1, 19:00 uur)

Auto Cross Team Soest op tv
Onbekende krant, 22 oktober 1985

  SOEST - Het Auto Cross Team Soest maakt vanavond zijn televisiedebuut. In de jeugdserie Thomas en Senior van de NCRV is een aantal laden van het team in spannende stunts te bekijken. De serie begint om 19.00 uur op Nederland 1.
  De acterende crossers uit Soest zijn Kees van der Weiden, Thomas Schuurman, Nico 
Hogenberg, Gertjan Kroon, Rene
 
Wassenaar, Francis en Fred Hesterman. Verder treedt een aantal vrienden en leden van het team uit Soest op als figurant. Ook het lid Ton Plekkenpoel werd ingezet als stuntrijder in de jeugdserie. Al met al duurt het optreden van het auto cross team niet zo lang, maar de opnamen namen twee volle dagen in beslag.

KARST VAN DER MEULEN SCHUWT IN "THOMAS EN SENIOR" GROFHEDEN EN GEWELD
"De echte emotie van een kind
is het mooiste moment uit een film"

Telegraaf, dinsdag 22 oktober 1985

door THEA DETIGER

"Karst van der Meulen, die man is fabelachtig." Deze welgemeende uitspraak over de maker van de NCRV-serie "Thomas en Senior" deed acteur Lex Goudsmit onlangs in een interview in onze krant. Hij had toen net de opnamen afgerond voor de tv-serie én voor de aparte bioscoopfilm "Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend", die tegen december in première zal gaan.

Wie vanavond alleen de spannende openingsscène van "Thomas en Senior" even bekijkt, waarin Henk van Ulsen als archeoloog in een zandstorm verzeild raakt en een schat ontdekt, moet Lex Goudsmit wel gelijk geven. Trouwens in het buitenland wisten ze het allang. Dat blijkt onder andere uit de vele prijzen die de Nederlandse cineast in de afgelopen jaren op tal van kinderfilmsfestivals in de wacht heeft gesleept en uit de grote belangstelling van buitenlandse tv-stations voor zijn series. Binnenkort zal de Zwitserse televisie zelfs een hele thema-avond wijden aan zijn film "Knokken voor twee", waarin het onderwerp kinderen en echtscheiding centraal staat.
Karst van der Meulen zelf doet bij alle lofuitingen echter niet anders dan zijn medewerkers ophemelen.
"Je maakt zo´n film of serie nooit alleen", zegt hij. "Thomas en Senior is een  
project dat ik helemaal samen heb gedaan met Piet Geelhoed. We hebben samen het scenario geschreven en Piet Geelhoed is er tot het eind bij betrokken gebleven. Zowel het verhaal van de serie als het (totaal andere) verhaal van de film, heeft Piet verwerkt in een boek. En de zeerover Brute Berend, die in de bioscoopfilm ter sprake zal komen, inspireerde hem zelfs tot een derde boek. Brute Berend is zogenaamd gebaseerd op een oude sage. Die sage bestond helemaal niet, maar Piet Geelhoed heeft hem achteraf bedacht en opgeschreven."
Volgens Karst is hij ook veel dank verschuldigd aan Tonny Eyk, die de muziek componeerde, het Radio Symfonie Orkest, dat de muziek uitvoerde, Fred Tammes, die de camera hanteerde, en natuurlijk aan de acteurs en de kinderen. Die kinderen plukte hij zoals gebruikelijk onder de tekenles of onder handenarbeid in de omringende scholen bij zijn woonplaats Baarn uit de klas. Daarbij kiest hij altijd voor spontane kinderen met open gezichten. Want bij Karst van der Meulen mogen kinderen nog gewoon kinderen zijn. Hij schuwt grofheden en geweld in zijn films en laat kinderen
geen handelingen verrichten die meer bij volwassenen passen.
In Hollywood noemt men werken met kinderen of dieren: een nachtmerrie voor iedere regisseur. Maar volgens Karst van der Meulen komt dat omdat die regisseurs kinderen als acteurs willen


beschouwen.
"Een kind is per definitie geen acteur. Maar aan de andere kant is een kind altijd een professional, omdat het zichzelf speelt", aldus de Nederlandse cineast. "Het is daarom belangrijk en noodzakelijk dat je als regisseur zorgt dat een kind zich kan inleven in de situatie. Dan is de emotie, die wordt beleefd, ook ècht. En zo´n moment is één van de meest waardevolle opnamen, die je in een film kunt krijgen."
Er wordt vaak beweerd dat Nederlandse kinderen niet kunnen acteren. Engelse jeugdseries zouden betere prestaties te zien geven. Maar Karst van der Meulen ontkent dat beslist. "Er wordt door Nederlandse kinderen wel degelijk goed geacteerd. Bart Gabriëls, die de hoofdrol
speelde in mijn film "Martijn en de magiër", kreeg in 1978 op het
kinderfilmfestival in Moskou notabene de prijs voor de beste acteerprestatie. En dat terwijl er toch 120 jeugdfilms waren ingestuurd vanuit de hele wereld."

Veel te kort

Als je Karst van der Meulen vraagt wanneer hij met zijn geweldige talent nu eens een film voor volwassenen gaat maken, reageert hij zeer verontwaardigd. Net alsof werken voor kinderen niet goed genoeg voor hem zou zijn! "Kinderen in Nederland komen qua film en tv nog veel te kort", vindt hij. "Een kwart van de bevolking bestaat uit jeugd en eigenlijk zou ook 25 procent van de zendtijd op televisie voor kinderen moeten zijn. Ik ben blij dat ik tenminste iets kan doen om die leemte een beetje op te vullen. Er is op dit gebied nog zoveel te doen dat ik helemaal geen behoefte heb andere films te maken dan jeugdfilms."
Karst vindt het ook heel jammer dat niet meer Nederlandse filmers zich serieus met jeugdfilms bezighouden. "Ik zou zelf wel meer series en films per jaar willen maken. Maar dat kan helaas niet omdat ik voor opnamen afhankelijk ben van de schoolvakanties."


● Nederlandse kinderen kunnen uitstekend acteren vindt Karst
van der Meulen. Op de foto een scène uit "Thomas en Senior"
met v.l.n.r. Bart, Nathalie, Karin en Martijn.


ALWEER EEN LEUK VERHAAL VAN KARST VAN DER MEULEN
Telegraaf, november 1985

  Er zou zo langzamerhand best een Gouden Kalf apart gezet mogen worden voor het werk van Karst van der Meulen. Met de regelmaat van de klok maakt hij films in een genre dat behoort tot de moeilijkste, films namelijk voor de rijpere c.q. meer kritischere jeugd.
 
Nauwelijks is de televisieserie "Thomas en Senior" van zijn hand ten einde of de bioscoop wordt alweer door hem bediend met "Thomas en Senior op het spoor van brute Berend". Het is een nieuw leuk verhaal waarmee Van
der Meulen voortborduurt op de figuren die hij eerder creeërde in zijn beeldbuisserie. De vriendschap tussen de jeugd en de oudere baas (opnieuw een trefzekere en beminnelijke rol van Lex Goudsmit) wordt op de proef gesteld door nieuwe ontwikkelingen: het einde van een vakantie, nieuwe vriendjes, huiswerk, andere interesses.

Beide partijen echter willen hun warme gevoelens demonstreren en doen dat wat schuchter via een grap. De oudere Senior probeert de aandacht van zijn jonge vrienden te trekken met
een spannend, maar verzonnen verhaal over een schat; Thomas en zijn makkers op hun beurt menen een vriendendienst te bewijzen door in Seniors naam een contactadvertentie te regelen. Beide grappen gaan echter een eigen leven leiden en lopen, zoals dat heet, volledig uit de hand.
  Het zit amusant in elkaar dank zij de vaardige en langzamerhand zeer ervaren verteltrant van Karst van der Meulen.

                                        HtnB.

Thomas en Senior wat conventioneel
Volkskrant, 23 november 1985

  Thomas en Senior op het Spoor van Brute Berend. REGIE: Karst van der Meulen. MET: Bart Steenbeek, Lex Goudsmit, Cor van Rijn, Jerôme Reehuis, Carol van Herwijnen, Henk van Ulsen, Joost Prinsen. IN: Cineac en City 2 Amsterdam, NRC Rotterdam, Buitenhof 1 Den Haag en 8 andere plaatsen.
 
Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend is een vervolg op de kindertv-serie Thomas en Senior die de NCRV vanaf begin oktober van dit jaar heeft uitgezonden. Hierin lukte het Thomas en Senior om een Egyptische goudschat uit de handen van een bende te houden. Het verhaal van Brute Berend begint als de zomervakantie voorbij is. Thomas raakt samen met Senior (Lex Goudsmit) verzeild in een nieuw avontuur met een nieuwe schat, drie gemene boeven, een stoute leraar en een opgewonden reclameman. Zodra er iets mis blijkt te zijn met de schat, wordt het verhaal ingewikkeld, mogelijk te ingewikkeld voor kinderen.
  Het maagomkerende gevoel bij veel Nederlandse films komt doordat je naar een toneelstukje zit te kijken. Je hoort de planken kraken, je gelooft niets van het verhaal en je geneert je te pletter. Vooral bij kinderfilms op tv mis ik dat gevoel (als kiespijn).
Als kinderen met hun schrille
stemmen hun zegje doen, als  volwassen acteurs zoals gewoonlijk krampachtig overacteren en als de film zich bezighoudt met verborgen schatten en supergemene boeven, dan geloof ik het óók niet, maar dat geeft niet. Integendeel. In mijn jeugd genoot ik enorm van bizarre verhalen en gekke personages. Als het maar spannend was.
  Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend is niet erg spannend. Het verhaal is nogal mak, kent weinig opwindende momenten, kabbelt rustig voort. De personages zijn schaapachtig, met uitzondering van de reclameman, gespeeld door blaaskaak Jerôme Reehuis aan wie ik me meestal kapot erger behalve hier. Reehuis doet méér dan overacten: hij ontploft en zorgt zo voor de weinige opwinding. Als hij loopt te smoezen met Henk van Ulsen (ook híj is geknipt voor kinderfilms) is er plotseling drama. Alles bij elkaar is het een erg conventionele kinderfilm, dat wil zeggen wat men twintig jaar geleden als zodanig beschouwde. Veel Hollands binnenhuisje, boompje, beestje, lieve kinderen en gemene boeven. Van een tv-serie als Sanne krijg ik punkhaar, maar bij deze film zit de scheiding wel erg netjes. Lief en onbeduidend. Als NCRV een bijvoeglijk naamwoord zou zijn, dan zou ik zeggen: èrg NCRV.
                                 F. de W.

BART STEENBEEK IS "THOMAS" OP TV EN IN FILM:
'Ik kon mezelf spelen'
Onbekende krant, december 1985

Thomas en Senior zal iedereen inmiddels wel kennen van de televisieserie die dit najaar werd uitgezonden. Senior Gerrit van Dijk, de eigenwijze vader van een politiecommissaris en zijn jonge vriend Thomas Vervoort probeerden daarin een Egyptische goudschat uit de handen van een duistere bende te houden. Voor een nieuw avontuur van Thomas en Senior kunnen we vanaf deze week in de bioscopen terecht. Daar draait de film Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend, waarin dezelfde figuren optreden als in de televisieserie. Toch is het een heel nieuw verhaal, het is niet noodzakelijk eerst de televisieserie te hebben gezien.

Omdat de vakantie voorbij is gaat Thomas naar een nieuwe school. Daar maakt hij snel vrienden en hij vergeet Senior een beetje. Senior verzint een list om de interesse van Thomas te wekken. Hij maakt een oud document na, dat hij verstopt in een bootje uit 1680. Op dat document verwijst hij naar een schat die door Brute Berend verborgen zou zijn in de buurt van waar Thomas woont.

Thomas en zijn nieuwe vrienden gaan meteen op speurtocht uit. Het bestaan van een mogelijke schat lekt echter uit en de krant en de televisie gaan zich ermee bemoeien. Er wordt een echte schatkaart gevonden, die echter ook door Senior getekend is. Dat lokt niet alleen de boeven aan, ook de wetenschap en de commercie zijn geïnteresseerd. De grap loopt dus danig uit de hand.

 



De rol van Thomas wordt op tv en in de film gespeeld door Bart Steenbeek (14). "Die Thomas is gedeeltelijk wel heel erg echt," zegt Bart. "Af en toe is hij leuk en soms ondeugend. Hij lijkt wel wat op mij, ik kon eigenlijk gewoon mezelf spelen. Er moest wel steeds even worden uitgelegd in welke situatie we waren, want alles werd door elkaar opgenomen, de tv-serie en de film. Soms had ik echt geen idee waar we mee bezig waren. Het heeft alles bij elkaar vier maanden geduurd."

Bart heeft al een hele carrière gemaakt in de film. Die is heel toevallig begonnen. In de zaak van zijn vader kwam iemand die voor een filmbedrijf werkte. Zijn vader vroeg toen of Bart niet eens mocht komen kijken hoe het er in zo´n studio uitzag. Dat bezoekje leverde hem zijn eerste klus op: een test voor de Nederlandse stem van de jongen Ivan in de Deense film Pudding Tarzan. Hij was ook te zien in de vier afleveringen van de schooltelevisieserie Ik zoek, ik zoek, een kinderboek. Regisseur Karst van der Meulen heeft hem voor
Thomas en Senior
opgespoord tijdens de tekenles

op school. Bart kreeg de rol van Thomas pas na twee screentests.

"In het begin vond ik het best eng om al die beroemde acteurs om me heen te hebben," vertelt Bart. "Later viel het allemaal wel mee. Vooral Lex Goudsmit heeft me veel geholpen. Hij gaf regelmatig allerlei aanwijzigingen voor het acteren." Toch is Bart niet van plan om beroepsacteur te worden. "Ik voel toch veel meer voor de sport, voetballen, afstand lopen, zaalhandbal."

Natuurlijk willen we ook weten of het acteren zijn leven veranderd heeft. "Op school krijg ik wel vaak de brug-piepers achter mijn kont aan," zegt Bart. "Vooral die kleine meisjes uit de eerste klas vallen nogal op me. Ik denk wel dat dat door de televisie komt."

De film Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend is erg leuk voor kinderen tussen de zes en veertien jaar, een lekker gek verhaal met veel spannende momenten. Zowel naar de televisieserie als naar de bioscoopfilm zijn boeken gemaakt. Bovendien is er nog het boek De sage van Brute Berend dat in de bioscoopfilm een belangrijke rol speelt. Niemand hoeft zich dus te vervelen tijdens de komende feestdagen.

MAARTEN VAN ROOIJEN

Trouw, 9 augustus 1986

Karst van der Meulen - De Nederlandse jeugdfilm "Thomas en Senior op het spoor van brute Berend" van Karst van der Meulen is op het zestiende internationale festival van kinder- en jeugdfilms in het Italiaanse Gifoni bekroond met twee hoofdprijzen. De ene prijs was die voor de beste film, beschikbaar gesteld door het Italiaanse ministerie van buitenlandse zaken, de andere die voor de beste acteur: Ragnar Koot.


Nederlandse
jeugdfilm
bekroond
in Italië
T

Telegraaf, 9 augustus 1986

               NIEUWEGEIN, zaterdag
  De Nederlandse jeugdfilm "Thomas en Senior op het spoor van brute Berend" van Karst van der Meulen is op het 16e internationale festival van kinder- en jeugdfilms van 26 juli tot 3 augustus in het Italiaanse Gifoni bekroond met twee hoofdprijzen.

  De ene prijs was die voor de beste film, beschikbaar gesteld door het Italiaanse ministerie van buitenlandse zaken.
  De andere hoofdprijs, voor de beste acteur, ging naar Ragnar Koot, voor zijn spel in deze film.


'Thomas en Senior' bekroond
Gooi & Eemlander, 9 augustus 1986

  NIEUWEGEIN (ANP) - De Nederlandse jeugdfilm "Thomas en Senior op het spoor van brute Berend" van Karst van der Meulen is op het 16e internationale festival van kinder- en jeugdfilms van 26 juli tot 3 augustus in het Italiaanse Gifoni bekroond met twee hoofdprijzen. Dit heeft Gofilex Film BV in Nieuwegein gisteren meegedeeld.
 

  De ene prijs was die voor de beste film, beschikbaar gesteld door het Italiaanse ministerie van buitenlandse zaken.
 

  De andere hoofdprijs, voor de beste acteur, ging naar Ragnar Koot, voor zijn spel in deze film.
  Volgens Gofilex Film is het festival van kinder- en jeugdfilms in Giffoni één van de meest toonaangevende van Europa kan worden beschouwd als de tegenhanger van het filmfestival van Venetië, op het gebied van kinderfilms.
  "Thomas en Senior op het spoor van brute Berend" heeft met kerst veel succes in een groot aantal Nederlandse theaters gelopen, aldus Gofilex.